Chociaż przepisy kodeksu postępowania cywilnego wprowadzają generalną zasadę, że egzekucję prowadzi
komornik właściwy ze względu na sposób egzekucji (a zatem komornik właściwy ze względu na miejsce położenia rzeczy lub ogólną właściwość dłużnika), wierzycielowi pozostawiono w tym zakresie prawo dokonania swobodnego wyboru, odsyłając do odrębnej ustawy. Czy takie rozwiązanie sprawdza się w praktyce?